Niezwykle ważne zmiany prawa o ruchu drogowym 22 stycznia 2021 roku uchwalone przez Polski Sejm. Brawo Panie Premierze za dotrzymanie obietnicy z Rządowego Ekspose, brawo Posłowie Polskiego Sejmu za mocne poparcie tych zmian. Wierzę że Senatorowie bedą także zgodni.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie image-83-1024x365.png

Podziękowania dla wszystkich lobbystów na rzecz zmiany prawa drogowego i branżowych środowisk w środkach masowego przekazu. Jesteśmy bliżej Europy i będziemy bardziej bezpieczni na drogach.

Od wielu lat zawodowo – a ostatnie 2 lata w ramach prowadzonego bloga podejmowałem wiele działań na rzecz poprawy bezpieczeństwa najsłabszych uczestników ruchu drogowego a w szczególności pieszych na oznakowanych przejściach dla pieszych. Opór lobby kierujących był ogromny nawet w z grona zbliżonego do Rządu i z tego powodów Panu Premierowi zawsze współczułem. Na dowód przewidywanego oporu środowiska kierujących opisywałem utracone dobre inicjatywy poselskie od 2011 roku w kolejnych kadencjach. Wobec państw Unii europejskiej pozostawaliśmy mocno z tyłu w zakresie zmian prawa i stosowania prawa. Gorzej że statystyki Polskie w zakresie tragicznych (śmiertelnych) wypadków drogowych są szokujące.) Czy to się zmieni. Jeszcze Senat RP potem konieczna intensywna kampania informacyjna zmian a na koniec bezwarunkowa egzekucja nowego prawa wobec uczestników ruchu. Jest szansa – że na polskich drogach będzie mniej ofiar szczególnie z kategorii najsłabszych uczetsników ruchu.

Treść ujednolicona zmienionych przepisów prawa drogowego i krótki opis przyjętych przez Sejm zmian: (przed debatą w Senacie).

Art. 13.

1. Pieszy wchodzący na jezdnię lub torowisko albo przechodzący przez jezdnię lub torowisko jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, korzystać z przejścia dla pieszych

1a. Pieszy znajdujący się na przejściu dla pieszych ma pierwszeństwo przed pojazdem. Pieszy wchodzący na przejście dla pieszych ma pierwszeństwo przedpojazdem, z wyłączeniem tramwaju.”;

1. Pieszy, przechodząc przez jezdnię lub torowisko, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, korzystać z przejścia  dla pieszych. Pieszy znajdujący się na tym przejściu ma pierwszeństwo przed pojazdem.

2. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych jest dozwolone, gdy odległość od przejścia przekracza 100 m. Jeżeli jednak skrzyżowanie znajduje się w odległości mniejszej niż 100 m od wyznaczonego przejścia, przechodzenie jest dozwolone również na tym skrzyżowaniu.

 3. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych, o którym mowa w ust. 2, jest dozwolone tylko pod warunkiem, że nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub utrudnienia ruchu pojazdów. Pieszy jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdom i do przeciwległej krawędzi jezdni iść drogą najkrótszą, prostopadle do osi jezdni.

4. Jeżeli na drodze znajduje się przejście nadziemne lub podziemne dla pieszych, pieszy jest obowiązany korzystać z niego, z zastrzeżeniem ust. 2 i

 5. Na obszarze zabudowanym, na drodze dwujezdniowej lub po której kursują tramwaje po torowisku wyodrębnionym z jezdni, pieszy przechodząc przez jezdnię lub torowisko jest obowiązany korzystać tylko z przejścia dla pieszych.

 6. Przechodzenie przez torowisko wyodrębnione z jezdni jest dozwolone tylko w miejscu do tego przeznaczonym.

7. Jeżeli wysepka dla pasażerów na przystanku komunikacji publicznej łączy się z przejściem dla pieszych, przechodzenie do i z przystanku jest dozwolone tylko po tym przejściu.

 8. Jeżeli przejście dla pieszych wyznaczone jest na drodze dwujezdniowej, przejście na każdej jezdni uważa się za przejście odrębne. Przepis ten stosuje się odpowiednio do przejścia dla pieszych w miejscu, w którym ruch pojazdów jest rozdzielony wysepką lub za pomocą innych urządzeń na jezdni

Komentarz do zmiany art 13

Zmieniony przepis tego artykułu niestety nie wiele zmienia w stosunku do obecnego zapisu z wyjątkiem tezy że także pieszy wchodzący na przejście także posiada pierwszeństwo przed pojazdem.

Nowy zapis ust. 1 tego artykułu niestety pozostawiać dalej będzie wiele kontrowersji. jest to przepis ogólny dotyczący generalnie zachowania przez pieszego szczególnej ostrożności podczas wchodzenia na jezdnie i przechodzenia przez jezdnię . O rezygnacji z tego zapisu podczas wchodzenia na jezdnie i przechodzenia przez jezdnie na oznakowanym przejściu dla pieszych wnioskowałem i uzasadniałem od lat na moim blogu tak jak wiele autorytetów i specjalistów z prawa drogowego oraz dziennikarze.

Mój podstawowy argument uzasadnienia zawarty jest w wielu wpisach na moim blogu na go opisać w skrócie:

Wszyscy jesteśmy pieszymi uczestnikami ruchu korzystających z oznakowanego przejścia przez jezdnie\ę, zdrowi, chorzy, niepełnosprawni fizycznie i umysłowo, na wózkach inwalidzkich, o kulach, niewidomi i słabo widzący, głusi i słabo słyszący, trzeżwi i po spożyciu alkoholu lub narotyków. Po szkoleniach w zakresie prawa o ruchu drogowym i tym bez szkoleń. Dorosłych i dzieći. Z ważnymi badaniami lekarskimi i tym bez badań . Z pełną świadomością czynu czy też niepełną przez niego nie zawinioną. To jest właśnie jedyny azly który w ramach prawa drogowego musi powodować że KIERUJĄCY MA OBOWIĄZEK ZAGWARANTOWANIA BEZPIECZNEGO PRZEJŚCIA NA OZNAKOWANYM PRZEJŚCIU DLA PIESZYCH WSZYSTKIM WYŻEJ WYMIENIONYM – BEZWARUNKOWO JAK W CHORWACJI I I INNYCH KRAJACH EUROPY.

Z mojego punktu widzenia – także jako biegłego sądowego – to kierujący pojazdem w kontekście nowego artykułu 21 ust 1 będzie zobowiązany do uwzględnienia faktu że na przejściu dla pieszych mogą się znajdować piesi wymienieni wyżej którzy nie z własnej winy nie będą w stanie zachować szczególnej ostrożności.

Pewnie w tym zakresie się nic nie zmieni – a moje pytanie pozostaje aktualne: Jak wobec wymienionej grupy pieszych będzie możliwe wyegzekwowanie obowiązku zachowania szczególnej ostrożności na oznakowanym przejściu . Pretekst kierujących wobec pieszych o odpowiedzialności jednak pozostaje . Jest nadzieja że kategoryczne egzekwowanie od kierujących nowego prawa wobec pieszych (poniżej) spowoduje opamiętanie się choć pozostaję w tym zakresie zdecydowanym pesymistą.

Art. 14.

Zabrania się:

1) wchodzenia na jezdnię:

a) bezpośrednio przed jadący pojazd, w tym również na przejściu dla pieszych,
b) spoza pojazdu lub innej przeszkody ograniczającej widoczność drogi;

 2) przechodzenia przez jezdnię w miejscu o ograniczonej widoczności drogi;

3) zwalniania kroku lub zatrzymywania się bez uzasadnionej potrzeby podczas przechodzenia przez jezdnię lub torowisko;

4) przebiegania przez jezdnię;

5) chodzenia po torowisku

6) wchodzenia na torowisko, gdy zapory lub półzapory są opuszczone lub opuszczanie ich rozpoczęto; 7) przechodzenia przez jezdnię w miejscu, w którym urządzenie zabezpieczające lub przeszkoda oddzielają drogę dla pieszych albo chodnik od jezdni, bez względu na to, po której stronie jezdni one się znajdują.

8) korzystania z telefonu lub innego urządzenia elektronicznego podczas wchodzenia na jezdnię lub torowisko lub przechodzenia przez jezdnię lub torowisko, w tym również na przejściu dla pieszych – w sposób, który prowadzi do ograniczenia możliwości obserwacji sytuacji na jezdni lub torowisku lub przejściu dla pieszych

Komentarz do zmiany w art 14

Taki zapis jest niezbędny ale konstrukcja tego ograniczenia w postaci ostatniej sekwencji zdania :w sposób, który prowadzi do ograniczenia możliwości obserwacji sytuacji na jezdni lub torowisku lub przejściu dla pieszych zdecydowanie rozmydla intencje i jako biegły sądowy chciałbym zapytać jaki organ kontroli ruchu drogowego będzie w stanie ocenić sposób prowadzący do ograniczenia możliwości obserwacji sytuacji na jezdni lub przejściu. MOZNA TYLKO ZAAPELOWAĆ DO SENATU O PORPAWKĘ USUWAJĄCĄ OSTATNIĄ SEKWENCJĘ TEGO ZAPISU.

Art. 19.

1. Kierujący pojazdem jest obowiązany jechać z prędkością zapewniającą panowanie nad pojazdem, z uwzględnieniem warunków, w jakich ruch się odbywa, a w szczególności: rzeźby terenu, stanu i widoczności drogi, stanu i ładunku pojazdu, warunków atmosferycznych i natężenia ruchu.

 2. Kierujący pojazdem jest obowiązany:

1) jechać z prędkością nieutrudniającą jazdy innym kierującym;

2) hamować w sposób niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia;

3) utrzymywać odstęp niezbędny do uniknięcia zderzenia w razie hamowania lub zatrzymania się poprzedzającego pojazdu.

3. Poza obszarem zabudowanym, na jezdniach dwukierunkowych o dwóch pasach ruchu, kierujący pojazdem objętym indywidualnym ograniczeniem prędkości albo pojazdem lub zespołem pojazdów o długości przekraczającej 7 m jest obowiązany utrzymywać taki odstęp od pojazdu silnikowego znajdującego się przed nim, aby inne wyprzedzające pojazdy mogły bezpiecznie wjechać w lukę utrzymywaną między tymi pojazdami. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli kierujący pojazdem przystępuje do wyprzedzania lub gdy wyprzedzanie jest zabronione

3a. Kierujący pojazdem podczas przejazdu autostradą i drogą ekspresową jest obowiązany zachować minimalny odstęp między pojazdem, którym kieruje, a pojazdem jadącym przed nim na tym samym pasie ruchu. Odstęp ten wyrażony w metrach określa się jako nie mniejszy niż połowa liczby określającej prędkość pojazdu, którym porusza się kierujący, wyrażonej w kilometrach na godzinę. Przepisu tego nie stosuje się podczas manewru wyprzedzania.

 4. Poza obszarem zabudowanym w tunelach o długości przekraczającej 500 m, kierujący pojazdem jest obowiązany utrzymywać odstęp od poprzedzającego pojazdu nie mniejszy niż:

1) 50 m – jeżeli kieruje pojazdem o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t lub autobusem;

 2) 80 m – jeżeli kieruje zespołem pojazdów lub pojazdem niewymienionym w pkt 1.

5. Organ zarządzający ruchem na drogach może zmniejszyć lub zwiększyć za pomocą znaków drogowych dopuszczalny odstęp, o którym mowa w ust. 4, w zależności od obowiązującej w tunelu dopuszczalnej prędkości

Komentarz do art . 19

Z tym nowym zapisem prawa nie podejmuje żadnej polemiki bo ewidentnie taki zapis z pewnością zdyscyplinuje kierujących do zachowania ustalonych odstępów od pojazdów poprzedzających co z pewnością przełoży się na poprawę bezpieczeństwa szczególnie na drogach o dopuszczonych dużych prędkościach

Art. 20.

1 Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze

zabudowanym wynosi 50 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2.

 1a. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 2300–5 00 wynosi 60 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów w strefie zamieszkania wynosi 20 km/h.

3. Prędkość dopuszczalna poza obszarem zabudowanym, z zastrzeżeniem ust. 4, wynosi w przypadku: 1) samochodu osobowego, motocykla lub samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t:

a) na autostradzie – 140 km/h,

b) na drodze ekspresowej dwujezdniowej – 120 km/h,

c) na drodze ekspresowej jednojezdniowej oraz na drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu – 100 km/h,

d) na pozostałych drogach – 90 km/h;

2) zespołu pojazdów lub pojazdu niewymienionego w pkt 1:

a) na autostradzie, drodze ekspresowej lub drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu – 80 km/h,

 b) na pozostałych drogach – 70 km/h.

4. Dopuszczalna prędkość autobusu spełniającego dodatkowe warunki techniczne określone w przepisach, o których mowa w art. 66 ust. 5, na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h.

 5. (uchylony)

5a. Rada Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw energii może, w drodze rozporządzenia, w przypadkach, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1323, 1495 i 1517), wprowadzić ograniczenia w dopuszczalnej prędkości pojazdów samochodowych.

6. Prędkość dopuszczalna niektórych pojazdów, z zastrzeżeniem ust. 2, wynosi:

1) ciągnika rolniczego (również z przyczepą) – 30 km/h;

2) pojazdu z urządzeniem wystającym do przodu więcej niż 1,5 m od siedzenia dla kierującego – 30 km/h na obszarze zabudowanym i 60 km/h poza obszarem zabudowanym;

3) motocykla (również z przyczepą), czterokołowca i motoroweru, którymi przewozi się dziecko w wieku do 7 lat – 40 km/h

Komentarz do art .20

Funkcjonujący dotychczas zapis o dwóch ograniczeniach prędkości w różnych porach doby był fikcją ponieważ egzekucją tego przepisu raczej żaden organ kontroli ruchu drogowego w ramach marginesu błędu nie był zainteresowany. Zmiana moim zdaniem zupełnie uzasadniona

Art. 26.

1. . Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność, zmniejszyć prędkość tak, aby nie narazić na niebezpieczeństwo pieszego znajdującego się na tym przejściu albo na nie wchodzącego i ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na tym przejściu albo wchodzącemu na to przejście, z zastrzeżeniem ust. 1a.”,

1a. Kierujący tramwajem, zbliżając się do przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność, zmniejszyć prędkość tak, aby nie narazić na niebezpieczeństwo pieszego znajdującego się na tym przejściu i ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na tym przejściu.

1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na przejściu.

2. Kierujący pojazdem, który skręca w drogę poprzeczną, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pieszemu przechodzącemu na skrzyżowaniu przez jezdnię drogi, na którą wjeżdża.

 3. Kierującemu pojazdem zabrania się: 1) wyprzedzania pojazdu na przejściu dla pieszych i bezpośrednio przed nim, z wyjątkiem przejścia, na którym ruch jest kierowany;

 2) omijania pojazdu, który jechał w tym samym kierunku, lecz zatrzymał się w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszemu;

3) jazdy wzdłuż po chodniku lub przejściu dla pieszych.

4. Kierujący pojazdem, przejeżdżając przez chodnik lub drogę dla pieszych, jest obowiązany jechać powoli i ustąpić pierwszeństwa pieszemu.

5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio podczas jazdy po placu, na którym ze względu na brak wyodrębnienia jezdni i chodników ruch pieszych i pojazdów odbywa się po tej samej powierzchni.

6. Kierujący pojazdem jest obowiązany zachować szczególną ostrożność przy przejeżdżaniu obok oznaczonego przystanku tramwajowego nieznajdującego się przy chodniku. Jeżeli przystanek nie jest wyposażony w wysepkę dla pasażerów, a na przystanek wjeżdża tramwaj lub stoi na nim, kierujący jest obowiązany zatrzymać pojazd w takim miejscu i na taki czas, aby zapewnić pieszemu swobodne dojście do tramwaju lub na chodnik. Przepisy te stosuje się odpowiednio przy ruchu innych pojazdów komunikacji publicznej.

 7. W razie przechodzenia przez jezdnię osoby niepełnosprawnej, używającej specjalnego znaku, lub osoby o widocznej ograniczonej sprawności ruchowej, kierujący jest obowiązany zatrzymać pojazd w celu umożliwienia jej przejścia.

Komentarz do artykułu 26

Mimo mało ostrego przepisu art 13 ust 1 – przepis art 26 ust 1 umacnia pozycję pieszego na przejściu dla pieszych pod warunkiem i w ocenie zdarzeń w tym miejscu po wejściu w życie tego przepisu dotychczasowe argumenty kierujących pojazdami na pewno nowy przepis będzie częściej interpretowany na korzyść pieszego uczestnika ruchu. Tym bardziej że nowa ochrona pieszych dotyczy zarówno pieszego wchodzącego na przejście jak też przechodzącego na przejściu oznakowanym przez to przejście. W mojej ocenie jako biegłego sądowego – to bardzo korzystna zmiana i z pewnością poprawi się bezpieczeństwo pieszych na oznakowanych przejściach

Możliwość komentowania Niezwykle ważne zmiany prawa o ruchu drogowym 22 stycznia 2021 roku uchwalone przez Polski Sejm. Brawo Panie Premierze za dotrzymanie obietnicy z Rządowego Ekspose, brawo Posłowie Polskiego Sejmu za mocne poparcie tych zmian. Wierzę że Senatorowie bedą także zgodni. została wyłączona